อย่าทำให้พ่อร้องไห้

เหงื่อไหลเป็นทางอย่างอ่อนล้า แต่แววตาก็เป็นสุขล้น
พายุจะพาลมมากี่ฝน พ่อก็ทนฝ่าไป
หนักเพียงใดก็ไม่หวั่น ให้ลูกมีวันสดใส
พ่อจึงวางเส้นทางไว้ ไม่ท้อไม่บ่นเรื่อยมา

ผ่านหลายฤดูสู่วันนี้ กี่สิบปีที่ทำสุดแรง
ด้วยหวังว่าบ้านเราจะเข้มแข็ง ลูกได้นอนหลับตา
สิ่งที่ทำต้องทำต่อ และพ่อยังคงเหนื่อยล้า
เหมือนรางวัลที่ตามหา อยู่แสนไกล

ซักครั้งนะถามตัวเองแค่นี้ก็พอ เราเคยทำตัวให้พ่อภูมิใจบ้างไหม
พ่อต้องทน กังวลกับเราไปนานแสนนานเท่าไร

* พ่อเหนื่อยมาทุกนาที ภาระที่ถือมานาน
มันควรถึงวันที่เรา จะแบ่งจะผ่อนความร้อนใจ
ทดแทนคุณที่อบอุ่นและยิ่งใหญ่ ที่พ่อทำเพื่อเราอย่างมากมาย
ท่องเอาไว้ในหัวใจตลอดเวลา...อย่าทำให้พ่อร้องไห้

ตลอดชีวิตนี้พ่อแค่อยากเห็น
บ้านเรามีความร่มเย็นและอยู่กันด้วยน้ำใจ
เราจะทำให้พ่อผิดหวังไม่ได้
หน้าที่เราคือร่วมแรงร่วมใจ
ท่องเอาไว้ในหัวใจตลอดเวลา...อย่าทำให้พ่อร้องไห้

(ซ้ำ *)